15 juni 2026

Lessen van een stille Mina, mijn moeder - 2

De eerste "les" van mijn moeder, de stille Mina, geeft al aan wat haar mentaliteit was: laat je geen gedragingen aanpraten aan de hand van verouderde rolpatronen, wees een individu en bepaal je eigen gedrag. 

Nog zo’n voorval van “stil” protest tegen de conservatieve, ongelijke, orde van die tijd: tijdens het voorleggen van de schoolkeuze voor mij in de zesde klas (nu groep acht) probeerde de hoofdonderwijzer, tevens ook de onderwijzer van deze hoogste klas van de katholieke lagere school, mijn moeder er van te overtuigen dat huishoudschool, heel misschien Mavo voor mij de geschikte keuze zou zijn. Mijn moeder antwoorde toen heel kordaat dat ‘t Rijks dat wel uit zou maken (Rijksscholengemeenschap in onze woonplaats, toen Mavo, Havo en Atheneum) omdat ze me daar al had ingeschreven.

Eind dat jaar toog ik met het kerstrapport van ‘t Rijks terug naar deze hoofdonderwijzer om hem te laten zien dat mijn puntenlijst uit zevens en achten bestond en wees hem vooral op de laatste zin het dat rapport: dat deze cijfers gerealiseerd waren op Havo-niveau.

Op de grote middelbare school kwam ik drie klasgenoten van de lagere school tegen, alle drie jongens. De meisjes uit mijn lagere school klas waren allemaal braaf naar de huishoudschool, heel misschien Mavo gegaan. Mijn eindresultaat bestond uit 5 zevens en 1 acht op mijn Havo diploma.

Niet dat ik ooit iets tegen de huishoudschool zelf heb/had, ik zou zelfs willen dat deze goede praktijkopleiding weer in het leven wordt geroepen, maar het is/was niets voor mij geweest - ik ben pragmatisch, niet echt “praktisch” aangelegd. Ik studeer liever dan dat ik de was doe. Maar als het niet aan mijn moeder, de stille Mina, had gelegen was ik daar wel terecht gekomen - omdat dat nu eenmaal het vaste rollenpatroon was: meisjes naar de huishoudschool, heel misschien Mavo; jongens vooral naar de Havo of Atheneum, Tegenwoordig zijn meisjes/vrouwen gelukkig meer en meer hoger opgeleid dan jongens/mannen, maar het gevaar blijft om de hoek liggen. Neem nu de Tate-marionetten en conservatieve/rechtse politieke partijen zoals Forum voor Democratie, de SGP, de PVV, Ja21, BVNL (lijst Haga) die gelijkwaardigheid vooral "woke" vinden en niet bij de Nederlandse traditie/cultuur horen. Tegen hen wil ik zeggen: sorry, maar de meerderheid van Nederland (50,3% van de Nederlandse bevolking is vrouw!) laat zich niet meer/weer als tweederangsburger wegzetten.

Mijn moeder liep niet met spandoeken, deed niet mee aan protestmarsen. Ze deed haar kleine, stille en kordate daden, een stille Mina die voor mij een wereld van verschil maakte.

Ik treed zo vaak als het moet in de voetsporen van mijn moeder, de stille Mina - altijd gedaan en zal dit ook blijven doen. Het is, jammergenoeg, nog steeds nodig.

Dus: als jij, als meisje/vrouw hier in Nederland, wilt dat de bevochten rechten niet wederom worden afgekalfd/ontnomen - wordt dan een Mina. Een Dolle of Stille, dat maakt niet uit, als je maar een Mina wordt! 

En zorg voor een stille revolutie!


Kies het verfdoosje als je niets met kralen hebt!
(Klik op bovenstaande zin wat het nut van het verfdoosje is)